rugvin

(0 reacties, 9 berichten)

Deze gebruiker deelt geen profiel gegevens

Startpagina: https://www.rugvin.nl

Berichten van rugvin

Studio Bruinvis op Wereldzeezoogdierendagen, Barcelona.

0

World Marine Mammal Conference

Tijdens de “World Marine Mammal Conference” in Barcelona van 9- 12 december wordt Studio Bruinvis aan 2.500 wetenschappers vanuit de hele wereld gepresenteerd.

Het is sinds lange tijd dat de Marine Mammal Society (Het mondiale verband van mariene zeezoogdieren onderzoekers) en het Europese verband, “the European Cetacean Society” (ECS), samen een conferentie organiseren. Gemiddeld gebeurt dit eens in de 10 jaar. En nu vindt dit plaats in Barcelona, Spanje.

De Studio Bruinvis poster in Barcelona

 

In Barcelona zullen zo’n 1.000 posters en ruim 600 lezingen worden gepresenteerd en gehouden met als doel de nieuwste onderzoeksresultaten en technieken op het gebied van zeezoogdierenonderzoek (walvisachtigen, zeehonden, zeeleeuwen, zeekoeien, zeeotters, walrussen en ijsberen) aan collega’s uit diezelfde wereld te delen.

Stichting Rugvin heeft een poster gemaakt over hoe Studio Bruinvis werkt, tot stand is gekomen en welke eerste resultaten er zijn gevonden. Deze poster wordt twee keer gepresenteerd tijdens deze dagen.

Studio Bruinvis werd mede mogelijk gemaakt door het WWF Nederland, Nationaal Park Oosterschelde, Natuurmonumenten, de gemeente Schouwen-Duiveland en tientallen Crowdfunders.

De walvis als marien ecologisch ingenieur en redder van het klimaat

0

Afbeelding van de “Correspondent”

De samenhang van walvispoep, klimaat en visserij

Geschreven door Frank Zanderink

Afgelopen week (27-28 november 2019) kwam er eindelijk (weer) eens aandacht voor de grote rol die walvissen en hun walvispoep in de wereld spelen. Die aandacht is prima en hoognodig, maar dan moeten we daar wel wat meer mee doen! Overigens, het nieuws van de afgelopen week zelf werd gebracht alsof het “nieuw” nieuws was. Wel, de rol die beschreven werd in de media en die walvissen spelen in de oceanen is al veel langer bekend en zelfs veel groter! En nu met de Klimaattop in Madrid des te urgenter de rol van walvissen in de klimaatbeheersing breder naar buiten te brengen. 

Om maar wat te noemen: In 2010 kwam het NOS-jeugdjournaal al met een bericht hierover. En in 2014 kwam het volgende artikel in de Britse “The Guardian”. En de rol van walvispoep behelst nog veel meer dan een grote rol in de klimaatverandering. Maar tot op heden wordt deze wereldwijd beleidsmatig en politiek niet (voldoende) onderkend.

Wat wel echt nieuws was, is dat het Internationaal Monetair Fonds (IMF) hier nu mee naar buiten kwam. Dat zou kunnen betekenen dat het ook eindelijk eens politiek opgepakt gaat worden. En dat wordt tijd en daar gaat het uiteindelijk om.
Het is van cruciaal belang dat we niet alleen de rol van walvissen in de oceanen gaan snappen en onderkennen, maar vooral ook naar de onderzoeksuitkomsten gaan handelen! En dan hoeven we echt niet nog eens 20 jaar te gaan wachten op de laatste onderzoeken, want het is nu al duidelijk dat voor de klimaatbeheersing van de wereld walvisachtigen van groot belang zijn. En dat kent geen uitstel!
Zelf ben ik al enige tijd met een literatuurstudie over dit onderwerp bezig. Vooral om goed te snappen wat er nu precies speelt, om vervolgens met een goed onderbouwd en compleet verhaal naar buiten te komen. Enfin, de huidige actualiteit noopt mij nu hierover al meer te schrijven, het is belangrijk genoeg en het is overduidelijk dat het noodzakelijk is te onderkennen wat de impact van walvissen is op het klimaat, maar ook op de mondiale zuurstofproductie en de visstand wereldwijd. De plek van de grote walvisachtigen in de ecologie van zeeën en oceanen is niet alleen van groot mondiaal belang, maar ook een zeer complexe. Niet zozeer door de natuur van de walvissen, maar vanwege het complexe systeem van de oceanen, de zeestromingen, het heersende en veranderende klimaat etc. En dan hebben we het nog niet eens over de mondiale rol die de andere zeezoogdieren (zeehonden, zeeleeuwen, dolfijnen, bruinvissen) spelen.

Een poepende blauwe vinvis (Foto: Ian Wiese)

Walvismest

Laat ik eerst vertellen hoeveel een blauwe vinvis, de grootste walvisachtige, per dag aan poep, mest, afscheid. Dat is 3.000 kg per volwassen dier!! Dit gewicht op de totale hoeveelheid water van de oceanen klinkt op zich nog niet als heel veel. Maar als je dit vermenigvuldigt met 250.000. Dit is het aantal blauwe vinvissen dat naar (voorzichtige) schatting ooit op aarde tegelijk leefde, voor de start van de commerciële walvisvangst begin 17e eeuw. Dat is 250.000 x 3.000 kg mest per dag = 750 miljoen kg. Vermenigvuldig dit dan vervolgens met het aantal dagen per jaar 365= 273.750.000.000 kg mest = 273,75 miljard kilo blauwe vinvismest per jaar.

Van de ooit op aarde levende populatie blauwe vinvissen leven er nu nog slechts enkele duizenden (2-3 %). De hoeveelheid mest is dus ook maar een fractie van wat het ooit was. Maar blauwe vinvismest is ook nog eens speciaal, die blijft namelijk drijven aan het oppervlak, daar waar het fytoplankton leeft. En dat is erg cruciaal. En dan hebben we het hier slechts over één soort walvis. Van de meeste andere soorten grote walvisachtigen zijn ook nog maar slechts fracties over. En iedere walvis heeft weer haar eigen mestsoort met typische eigenschappen voor wat betreft drijfvermogen, chemische samenstelling, locaties en periodes waar die mest wordt uitgescheiden.

De rol van de walvismeststoffen in de Oceanen (Bron: IMF)

Maar al die mest die veelal op specifiek plankton rijke plekken ter wereld wordt uitgescheiden is van cruciaal belang voor de overleving en groei van fytoplankton, het plantaardig plankton. Dit plankton is de basis van al het leven in zee. Je zou kunnen zeggen dat het fytoplankton dat bestaat uit algen en kleine wieren (groene plantjes dus!), als het ware de oerwouden van de oceanen vormen. Dan kun je op je vingers natellen wat het effect is van het zo goed als verdwijnen van die bemesting.

Stel dat de boeren wereldwijd hun graanakkers niet meer zouden bemesten; de landbouwproductie zou naar beneden kelderen!

Het fytoplankton is echter niet alleen de basis van de voedselketens in de oceanen, maar vangt ook koolstofdioxide (CO2) uit de lucht en geeft zuurstof (O2) weer af. Dit is wat planten doen. Het fytoplankton in de oceanen produceert het merendeel van de zuurstof (>50 %) dat wij als mensen en dieren verbruiken. En bij elkaar is dat veel meer dan alle bossen op de wereld.

De CO2 winst, t.a.v. klimaatverandering/beheersing zit niet alleen in de opslag van CO2 in de walvissen zelf (ca 33 ton CO2 per dode walvis), maar ook het fytoplankton sterft en zinkt af naar de bodem en legt daarbij koolstof (C) vast. Het fytoplankton legt jaarlijks 40% van al de vrijgekomen CO2 op aarde weer vast! Dat is 4x de hoeveelheid die het Amazone-oerwoud vastlegt.

Fytoplankton (foto: www.fytoplankton.cz)

Het fytoplankton komt veelal samen met het zoöplankton (zoals kleine kreeftjes, garnaaltjes, vislarven en kwalletjes) voor in de oppervlaktelagen van de oceanen. Dit zoöplankton, krill, leeft van het fytoplankton en vormen samen de basis van al het leven in de oceanen. Dit plankton wordt weer gegeten door de baleinwalvissen en kleine vissen. Deze laatste worden weer gegeten door grotere vissen en ook weer door walvisachtigen. Plankton en kleine visjes vormen dus het voedsel van de grotere walvisachtigen. Deze laatste produceren weer veel mest dat noodzakelijk is voor de groei van het plankton en voor de mondiale visstand.

Zoöplankton (Foto: Peijnenburg en Goetze)

Wereldwijd erkennen wetenschappers het multiplier effect van walvissen op de groei van plankton. Deze mest verschilt per locatie in de chemische samenstelling (Fe, N, P) en de aanwezige hoeveelheid van deze stoffen in de mest limiteren eigenlijk de groei van het fytoplankton. Daarnaast zijn er walvisachtigen, bijvoorbeeld potvissen, die naar de diepere delen van de oceanen duiken en daarmee ook voor een verticale vermenging van voedingsstoffen zorgen. Tevens zorgen de migraties van de walvissen dat ook de mest door hen zelf ook over de oceanen beter verdeeld wordt.

 

 

 

 

 

Kortom walvissen zijn essentieel voor klimaatbeheersing, maar ook voor de visstand in de oceanen en zijn eigenlijk de bondgenoten van alle vissers, van ons allen dus. Zij zijn de bemesters van de oceaan!

Zuidkapers voor de kust van Zuid-Afrika (Foto F. Zanderink)

Wereldwijd hebben we niet alleen de oceanen ontdaan van de meeste walvissen, maar we hebben de oceanen en zeeën verder ook sterk overbevist. Dit is niet alleen ten aanzien van de vissen, maar ook krill en plantaardig plankton wordt op grote schaal geoogst en aan land gebracht. Kortom er wordt mondiaal roofbouw gepleegd op de oceanen met haar walvissen en plankton, terwijl die onze redding zouden kunnen zijn. Aan de hand van satellietfoto’s is te zien dat in de laatste decennia de oceanen blauwer worden in plaats van groen. Als oceanen groen zijn, zijn ze fytoplankton rijk (bladgroen in de algen en wieren) en als ze blauw zijn helder en arm aan plankton.

Dit is bij lange na niet het complete verhaal. En daarvoor is nog veel meer onderzoek en analyse nodig. Wat is bijvoorbeeld het effect van walvispoep in de Noordelijk IJszee op de haring in onze eigen Noordzee?
Maar dat we dit nog niet weten, moet ons niet beletten vandaag al te starten met handelen. Wat zouden we minimaal moeten doen? In ieder geval direct stoppen met alle walvisjacht, groot en klein. Maar ook voorkomen dat walvissen door schepen worden aangevaren en gedood of verstikt raken in netten of touwen. En laten we daar snel mee beginnen, want walvissen planten zich langzaam voort. Sommige soorten zijn na de invoering van het walvismoratorium niet of nauwelijks in aantal toegenomen. En walvissen beschermen is veel goedkoper dan bijvoorbeeld CO2 opslag in de bodem.

Maar laten we ook stoppen met de oogst van krill (onder meer ten behoeve van de kippenindustrie wereldwijd). Want als je de basis van het leven in de oceanen al weg gaat vangen dan wordt het helemaal dweilen met de kraan open. Op een gezond gemengd boerenbedrijf heb je de koeien die de akkers van mest voorzien en van essentieel voedingstoffen voorzien. Walvissen doen niet veel anders. Zo simpel is het eigenlijk. En dan leveren ze ook nog een belangrijke bijdrage aan terugdringen van de opwarming van de aarde.

NB. Veel van de hier beschreven informatie komt uit het onlangs verschenen IMF rapport en eerder verschenen publicaties van Dr. Joe Roman et al (University of Vermont USA).

Studenten gezocht voor bruinvisonderzoek Oosterschelde.

0

Stichting Rugvin is op zoek naar meerdere studenten voor haar bruinvisonderzoeken op de Oosterschelde. Het gaat hierbij om het akoestisch onderzoek met Studio Bruinvis en het bruinvis Foto-ID onderzoek.

Bruinvis zwemmend in de buurt van de boei van Studio Bruinvis.

Bij het eerste onderzoek wordt de door Studio Bruinvis opgevangen en opgeslagen geluidsdata van de in de Oosterschelde aanwezige bruinvissen geanalyseerd en gebruikt bij het beantwoorden van diverse onderzoeksvragen: is de aanwezigheid van bruinvissen getijde en/of tijdstip gerelateerd en is er een relatie met aanwezige verstoringen? Hier is natuurlijk ook ruimte voor vragen die vanuit de student of opleiding zelf komen. Dit onderzoek is een continue onderzoek en analytisch van aard en je kunt als student hier vrijwel direct mee aan de slag.

Een vergelijkingsfoto van 2018 (boven) en 2019 (onder) van deze bruinvis.

Het tweede onderzoek richt zich op het fotograferen en identificeren van bruinvissen door middel van foto-identificatie. Hiermee wordt gewerkt aan het in kaart brengen van de subpopulatie bruinvissen in de Oosterschelde in een database en gekeken naar het aantal bruinvissen, de sociale structuren, het gebruik van de Oosterschelde en andere onderzoeksvragen. Dit onderzoek wordt vanaf 2007 uitgevoerd en is in 2015 geïntensiveerd. Het foto ID onderzoek wordt in april 2020, als de weersomstandigheden weer beter worden, opgepakt.

Voor beide onderzoeken vragen we studenten met minimaal een HBO opleiding en affiniteit/ervaring met het mariene leven. Voor het foto ID onderzoek komt daar ervaring met fotografie bij en moet je zeer flexibel in je tijd zijn. We varen alleen bij zeer rustig weer, (Bft max 2), waardoor tochten meestal pas een dag van te voren definitief gepland kunnen worden. In het bezit zijn van een eigen camera en/of klein vaarbewijs I en II is een pre. 

Zie ook het volgende filmpje:

Een impressie van een succesvolle foto-identificatietocht in 2018.

Meer informatie is op te vragen via rugvinfoundation@gmail.com of door het invullen van het contactformulier.

Aanzet tot nieuw bruinvisbeschermingsplan

0

In 2011 verscheen in Nederland het Bruinvis Beschermingsplan, met de officiële titel: “Conservation plan for the Harbour Porpoise Phocoena phocoena in The Netherlands: towards a favourable conservation status (Camphuysen & Siemensma). Dit jaar is er door het ministerie van LNV ingezet op een actualisering van dit plan.

Toelichting op proces nieuw bruinvisbeschermingsplan.

Voor dit proces zijn afgelopen vrijdag 22 november in het Teylers Museum in Haarlem een aantal toelichtende presentaties gehouden, met aansluitend een constructieve discussie tussen het ministerie van LNV, andere overheden, wetenschappers en natuurbeschermingsorganisaties. De presentaties gingen onder meer over de uitkomsten van de diverse tellingen, postmortaal onderzoek, monitoring onderwatergeluid, akoestisch onderzoek, onbedoelde bijvangst en wat de huidige status is van het bruinvisbeschermingsbeleid. 

Presentatie over Foto ID Oosterschelde (Foto M. Scheidat)

Ook Stichting Rugvin gaf een presentatie. Deze richtte zich op het bruinvis Foto ID project in de Oosterschelde. Dit was om te benadrukken dat naast o.m de monitoring van het aantal bruinvissen en het postmortaal onderzoek, het ook goed is om meer over de bruinvis zelf te weten te komen. Denk hierbij aan het sociaal- en foerageergedrag, leeftijden, frequentie geboortes kalfjes, overleving aanvallen grizje zeehond, verspreiding  en de rol van de bruinvis in het ecosysteem.

De verwachting is dat de actualisatie van het beschermingsplan in het voorjaar van 2020 is afgerond.

De bruinvis op tekening in 1555.

Op deze dag werden we ook uitgenodigd om een kort bezoek te maken aan de bibliotheek van Teylers, die normaal voor het publiek gesloten is. Hier genoten de aanwezigen van de enorme collectie aan oude wetenschappelijke boeken. Een leuk voorbeeld was het boekje “La Nature et diversité des poissons” van Pierre Belon du Mans uit 1555. Dit geïllustreerde boekwerk stamt uit de tijd dat bruinvissen nog als vissen gezien werden.

Cursusprogramma Walvisobservatie en Ecologie 2020

0

Stichting Rugvin start in samenwerking met de Nieuwe Maen in 2020 met een uitgebreid cursusprogramma. Naast de al bestaande en succesvolle cursusweekenden, bieden we nu ook ééndaagse cursusdagen ontwikkeld. Zowel de tweedaagse cursussen als de eendaagse worden op de klipper De Nieuwe Maen in Zierikzee gegeven. De cursusleiders zijn (internationaal) ervaren walvisonderzoekers en verbonden aan Stichting Rugvin. 

De tweedaagse cursus

Bruinvis voor de boeg van de Nieuwe Maen tijdens cursus 2019

Deze cursussen worden in de weekenden van 2/3 mei, 16/17 mei en 6/7 juni 2020 georganiseerd. In deze tweedaagse cursus zijn de volgende onderwerpen en activiteiten onderdeel van het programma.

  • de ecologie van de walvisachtigen (walvissen, dolfijnen en bruinvissen);
  • het hoe, waar en wanneer je het beste de diverse walvisachtigen kunt waarnemen;
  • hoe de verschillende soorten te herkennen;
  • het registeren van waarnemingen;
  • het fotograferen van walvisachtigen;
  • het identificeren van walvisachtigen met accent op de bruinvis;
  • Bruinvis nabij het Zeevarken

    alles wat we weten van onze eigen bruinvis;

  • een bruinvistocht met de Nieuwe Maen op de Oosterschelde en een tocht met het Zeevarken (als het weer dit toestaat);
  • overnachting op de Nieuwe Maen;
  • vier maaltijden aan boord;
  • cursusmateriaal.

Ga voor meer informatie en voor het aanmelden van de cursus op onze pagina “Weekendcursus walvisobservatie & Ecologie”

De eendaagse cursus

Uitkijken naar de eerste bruinvis

Deze cursusdagen worden op  26 april, 01 mei en 5 juni 2020 georganiseerd. In deze dagcursussen zijn de volgende onderwerpen en activiteiten onderdeel van het programma.

  • de ecologie van de walvisachtigen (walvissen, dolfijnen en bruinvissen);
  • het hoe, waar en wanneer je het beste de diverse walvisachtigen kunt waarnemen;
  • hoe de verschillende soorten te herkennen
  • het fotograferen en identificeren van walvisachtigen, met accent op de bruinvis;
  • een bruinvistocht met de Nieuwe Maen op de Oosterschelde
  • wat we weten van onze eigen bruinvis.

Ga voor meer informatie en voor het aanmelden van de cursus op onze pagina “Eendaagse Walviscursus & Ecologie”

 

22 bruinvissen bij overtocht naar Harwich

0

Grote groep jan-van-genten vanaf de Stena Line (Foto: D. Beuker)

Tijdens de tweedaagse tocht met de Stena Line van Hoek van Holland naar Harwich en terug zijn door de waarnemers van Stichting Rugvin 22 bruinvissen waargenomen.

De meeste bruinvissen werden waargenomen in de kuststroken. Met deze 22 bruinvissen beleven we dit jaar weer een kleine opleving van het aantal waargenomen bruinvissen op dit traject. In totaal zijn er in 2019 156 bruinvissen waargenomen en 5 witsnuitdolfijnen. Voorgaande jaren lagen de gemiddelde aantallen bruinvissen per overtocht hoger dan 40.

Jan-van-gent (Archief Rugvin)

Spectaculair was in ieder geval de waarneming van zo’n ca 850 jan-van-genten die midden op zee met een viskotter meevlogen. Binnenkort volgt de Blog van deze tocht.

 

 

De Zuid-Afrikaanse kust

0

Dit is deel 16 van de serie over de beste walvisspotgebieden van de wereld. We gaan iedere paar weken een nieuw gebied onder de aandacht brengen. We zullen hierbij aandacht schenken aan welke walvisachtigen je per gebied kunt aantreffen, met welke organisatie(s) je een walvistrip zou kunnen boeken of als vrijwilliger kunt aanmonsteren (we selecteren hierbij wel op organisaties die zich houden aan de nodige gedragsregels) en waar de locatie precies is gesitueerd. Alle informatie over deze gebieden bundelen we op onze webpagina “waar zelf walvissen zien”. Op deze manier werken we toe naar een groot overzicht van kaarten, foto’s en informatie. 

De route van Kaapstad naar Johannesburg

Afgelopen zomer vertrok Stichting Rugvin zelf naar Zuid-Afrika om daar langs vrijwel de gehele kustlijn te ontdekken waar het goed walvis spotten is. Maar ook om samenwerkingen op te starten en deze verder uit te bouwen met de collega-organisaties in dit land. De reis voerde ons van Kaapstad via Port Elisabeth naar het Noordoosten van het land, waar de Oceaan nabij St. Lucia werd bezocht. De reis duurde 33 dagen en in totaal werd er door ons op acht locaties in de Atlantische en Indische oceaan naar walvisachtigen gezocht. En natuurlijk werden ook de prachtige parken op het land met al hun wild bezocht.

Bij Miller’s Point op het Kaapse schiereiland. Hier doken ‘s-ochtends al de eerste bultruggen op.

De eerste stop was op het Kaapse schiereiland bij de plek Miller’s Point. Naast de broedkolonies van de Afrikaanse pinguïn kon je hier vanuit je tent al de bultruggen uit het water van False Bay zien springen.

Een stukje verderop ligt de plaats Hermanus, dat zichzelf de walvishoofdstad van Afrika noemt. Er zijn hier drie organisaties die toeristen mee het water opnemen. Wij zijn met twee organisatie het water op geweest waarvan “Southern Right Charters” zonder meer de beste was. De bemanning was zeer informatief, ze wisten de dieren goed te vinden en verstoorden deze zo min mogelijk.

Twee zuidkapers in Walker Bay (Foto F. Zanderink)

Met deze organisatie gingen we het water van Walker Bay op. Hier zagen we de Brydewalvis (Balaenoptera edeni), de bultrug (Megaptera novaeanglia) en de zuidkaper (Eubalaena australis). De bultruggen en de zuidkapers waren hier net aangekomen met hun tocht vanaf de zuidpool wateren. Ze krijgen hier hun kalveren en de dieren paren ook hier. Maar ze foerageren hier niet. Dat doen wel de residente Brydeswalvissen. Naast meerdere waarnemingen van walvissen en zeeberen (fur seals) kun je hier ook goed terecht voor het waarnemen van zeevogels o.a. jan-van-genten, albatrossen, stormvogels, pinguïns, skua’s en tienduizenden aalscholvers.

Twee bultrugdolfijnen, typisch voor deze soort de ondiepe kustwateren. (Foto F. Zanderink)

Via het natuurreservaat De Hoop, ook een top plek voor zuidkapers, kwamen we in Knysna Nationaal Park, dat aan een prachtig estuarium ligt. Aan boord van de boot van Ocean Odyssey vaarden we de oceaan op, eerst langs de kustlijn waar we bultrugdolfijnen (Sousa plumbea) tegenkwamen. Dit is een soort dolfijn dat pas recent als aparte soort is onderkend. Ook zagen we hier de eerste bultrugkoe met kalf. Het was een prachtige tocht met professionele begeleiding. Het estuarium is trouwens een must voor vogelaars en wandelaars.

Tuimelaars rondom het eiland St. Croix in Algoa Bay. (Foto F. Zanderink)

Na een tussenstop in Addo Elephant NP, het enige Nationale Park ter wereld met de “Big 10”, omdat het ook een Marien Park heeft. Hier leven olifanten, neushoorns, buffels, luipaarden, leeuwen, walvissen, dolfijnen, witte haaien, zeeberen en pinguïns. Met de bemanning van Stampede cruises bezochten we de wateren rond het eiland St. Croix in Algoa Bay en aanschouwden we de Indisch Pacifische tuimelaars (Tursiops aduncus). Deze dolfijnsoort is nauw verwant aan “onze eigen” tuimelaar (Tursiops truncatus). 

Halverwege de reis gingen we “noodgedwongen” een stuk niet langs de kust, er waren hier geen echte mogelijkheden om de oceaan op te gaan.

Afscheid van de bultrug (Foto: F. Zanderink)

In Durban zagen we de Indische oceaan weer. Hier genoten we van de gastvrijheid van “Isle of Capri cruises”, Naast een tocht op zee, zagen we met hen ook vanaf de hoge kust, de Bluff, vanaf het walvisrestaurant meerdere bultruggen van achter de koffietafel!

Nog iets noordelijker ligt tussen de diverse nationale parken het kleine vriendelijke stadje St. Lucia. Hier werden we verwacht door Advantage tours en naast een trip in het estuarium dat o.a. vol zit met krokodillen, nijlpaarden en Afrikaanse zeearenden sloten we de reis qua walvissen af met een spectaculaire tocht op de oceaan.

Mantarog vanaf de boot van Advantage tours (Foto T. de Haan)

Omdat de plaats geen haven (meer) heeft worden de boten met een tractor de oceaan op geduwd. Naast menige bultrug sprong,  konden we ook genieten van de albatrossen, een onverwachte mantarog (Manta birostris) en een hamerhaai (Sphyrnidae sp).

Deze blog is natuurlijk veel te kort om alle goede walvisspots van Zuid Afrika te beschrijven, maar het geeft je alvast wel een indruk van wat je kunt verwachten. Stichting Rugvin helpt je graag verder met het voorbereiden en boeken van een walvistrip.

 

Livingstone lourie nabij St;. Lucia (Foto F. Zanderink)

Wil je van de voordelen en van extra informatie genieten neem dan contact op met Stichting Rugvin. In de loop van 2020 willen we zelf ook gaan starten met de organisatie van eigen walvis reizen  naar Zuid-Afrika. Hierbij zal er ook zeker aandacht zijn voor al het moois op het land!

Laatste bruinvis foto-ID tocht van 2019

0

Afgelopen dinsdag, 22 oktober, is het Zeevarken voor het laatst op de Oosterschelde uitgevaren in 2019 ten behoeve van het Foto ID project.  

Het weer was wat minder dan voorspeld.

De voorspellingen van het weer waren goed, toch zag het er bij aankomst onbestendig uit en regende het nog behoorlijk. Het uitvaren kende daarom enige vertraging tot het stopte met regenen. Maar eenmaal op het water duurde het niet lang voordat de eerste bruinvissen werden gespot. Net ten westen van de haven van Kats zagen we drie dieren rondom het Zeevarken, maar alle drie op een andere plek. Een dier was in de verte te zien bij de Zeelandbrug. Een dier zwom vlak onder de kust en een dier was redelijk te zien vanaf de boot. De dieren lieten zich niet echt dichtbij de boot zien met als resultaat een aantal foto’s van niet al te dichtbij. Na een poosje waren ze allen uit het zicht verdwenen.

Bruinvis bij Studio Bruinvis (Archieffoto)

Met een schuin oog omhoog richting het wolkendek, besloten we gebruik te maken van het afnemende getijde en naar het havenhoofd van Zierikzee te varen. We hadden een losse radio-ontvanger aan boord en begonnen te luisteren naar de geluiden van Studio Bruinvis. Plots hoorden we een bruinvis over de speakers, maar die liet zich toch nog niet zien. En nogmaals een paar keer duidelijk het geluid van een bruinvis. Plots was de bruinvis aan het oppervlak. Je kon het gepuf goed horen, helaas lukte het niet om hier foto’s van te maken, het ging te snel. De volgende waarneming van dit dier was al meteen enkele honderden meters verderop richting de Zeelandbrug. Duidelijk een dier dat niet aan het foerageren was maar zich verplaatste naar een ander gebied in de Oosterschelde.

Bruinvis nabij haven van Kats

De wind zakte, maar er kwam wel een enorme regenbui. We besloten om terug te gaan naar de haven van Kats. Daar zal de boot opgeslagen worden in de loods en gaan we volgend voorjaar verder.

We willen de komende winter de analyse en de conclusies van het foto ID werk 2019 op onze website publiceren.

 

Wederom weinig bruinvissen bij oversteek naar Harwich

0

De omstandigheden waren redelijk tot goed, maar geen bruinvissen.

Op de overtocht met de Stena Line veerboten van Hoek van Holland naar Harwich zijn het afgelopen weekend, 19-20 oktober, drie bruinvissen waargenomen. Daarmee lijkt het jaar 2019 een daling te gaan tonen van het totaal aantal bruinvissen. Dit in vergelijking met de voorgaande jaren. In 2018 werden over het hele jaar nog 497 bruinvissen waargenomen en in 2017 360 bruinvissen. Nu staat de teller na 9 maanden (april is uitgevallen) op 134 bruinvissen. Het is echter veel te vroeg om conclusies te trekken, maar het is wel opvallend!

 

Zonsondergang boven Felixstowe (Foto F .Zanderink)

Op zaterdag waren de omstandigheden niet helemaal ideaal, (Bft 5), maar dat was wel de dag dat we de drie dieren zagen. Deze drie dieren waren bij elkaar tijdens de waarneming. Op zondag werden er geen bruinvissen of dolfijnen gezien. De omstandigheden waren die dag goed Bft 2- 3 in een veelal contrastrijke omgeving. Ideaal om de donkere vinnen boven het oppervlak uit te zien komen. Daarom werden er wel geregeld zeekoeten en alken op het wateroppervlak gezien en zelfs 3 maal een zeehond (2x een grijze en 1 keer een gewone). En in de lucht zagen we meerdere aalscholvers, grote jagers, jan-van-genten, mantelmeeuwen, drieteenmeeuwen grote zwermen met trekkende spreeuwen en één gele kwikstaart. De prachtige zonsondergang boven Engeland maakte veel goed.

Binnenkort verschijnt de blog van deze tocht.

rugvin's RSS Feed
Naar boven