Mondiaal

Geslaagde walvispoep workshop bij IVN Nijmegen

0

Op zaterdag 18 januari organiseerde het IVN Nijmegen in het HONIG-gebouw aan de Waal haar Nieuwjaarssymposium “het nieuwe tijdperk’. 

De presentatoren van de dag

Naast de hoogleraren/filosofen René ten Bos en Martin Drenthen van de Radboud Universiteit Nijmegen werden er ook een 5-tal duurzaamheidsworkshops georganiseerd. De dag werd afgesloten door de stadsdichter van Nijmegen, Wout Waanders.

Vanuit Stichting Rugvin en Ocean in Motion nam Frank Zanderink de deelnemers in een ochtend en in een middagworkshop figuurlijk mee de oceaan op.

Wat gebeurt er als er minder walvissen zijn?

Aan de hand van een korte inleiding, maar vooral door zelf aan de slag te gaan met afbeeldingen van walvissen, walvispoep, plankton, vissen, walvisjagers, CO2 en O2 en andere mariene elementen doorgrondde men de werking van het mariene milieu en zag men de relatie tussen de walvissen als bemesters van de oceanen, de groei van plankton, krill, visbestanden en het belang van plankton in de productie van O2 en het invangen van CO2. Maar ook de andere relaties binnen het voedselweb tussen het krill, kleine vissen, grotere vissen, roofvissen en haaien kwamen zeker ook in beeld.

 

Een intense discussie over het menselijk effect op de oceanen.

Dit thema rond bemesting van plankton door walvissen en het effect op onze biodiversiteit, atmosfeer en klimaatverandering wordt momenteel steeds meer onderzocht maar kent nog maar weinig bekendheid. Stichting Rugvin en Ocean in Motion zullen zich hier steeds meer voor gaan inzetten.

Met dank aan IVN Nijmegen!

Zie ook het eerdere bericht op onze website over walvissen als ecologisch ingenieur.

 

World Marine Mammal Conference in Barcelona afgesloten.

0

Een van de openingslezingen door Kit Kovacs

Donderdagavond, 12 december, werden de World Marine Mammal Conference dagen (9-12 december) in Barcelona voor een wetenschappelijk publiek van ruim 2.600 mensen afgesloten. De wetenschappers, onderzoekers, afgevaardigden van overheden en media kwamen uit alle continenten en uit meer dan 90 landen. Een deel van de presentaties werden in het auditorium van het Natuurhistorisch museum gegeven voor alle aanwezigen, maar het grootste deel vond plaats in 5 parallelle sessies in iets kleinere zalen van het Catalaanse Congrescentrum CCIB voor meer specialistische presentaties en discussies. Eens in de 10-15 jaar vind er een combinatie van de European Cetacean Society (ECS) en de Marine Mammal Society (MMS) plaats.

Presentatie over de rol van walvissen bij CO2 opslag door Heidi Pearson (USA)

Naast presentaties over de impact van klimaat op het leven in de oceanen en dan met name de mariene zoogdieren, was er o.m. veel aandacht voor de achteruitgang in aantal van de vaquita, lokale en kleinschalige onderzoeksinitiatieven vanuit de hele wereld, akoestisch onderzoek, monitoring, pathologie, fysiologie en natuurlijk was er veel aandacht voor de ecologie van o.m. walvisachtigen, zeeleeuwen, zeehonden, ijsberen en zeeotters.

Een belangrijk document voor de aanwezigen was het ondertekenen van de “Declaratie van Barcelona” waarin staat dat wetenschappers, beleidsmakers, media en het grote publiek meer moeten gaan samenwerken en informatie uitwisselen.

Frank Zanderink bij de poster van Studio Bruinvis

 

Naast alle orale presentaties werden er ook nog zo’n 1.000 posters gepresenteerd door de makers hiervan. Ook stichting Rugvin presenteerde hier haar poster over Studio Bruinvis/ Studio Porpoise. Belangstelling voor de studio kwam uit o.m. de Verenigde Arabische Emiraten, Zuid Afrika, Verenigde Staten, Ierland en Denemarken.

Kandidaatstelling voor ECS Council door Frank Zanderink

 

Op woensdag vond de jaarlijkse vergadering (AGM) van de ECS leden plaats. Naast de bekendmaking dat de ECS nu officieel gevestigd is in Luik (België), de vaststelling van begroting en verslagen van het afgelopen jaar vond er ook de verkiezing van nieuwe ECS Council leden voor een periode van 4 jaar plaats. Hierbij werden Ida Carlén (Zweden) en Frank Zanderink (directeur van Stichting Rugvin) op persoonlijke titel verkozen.

Studio Bruinvis op Wereldzeezoogdierendagen, Barcelona.

0

World Marine Mammal Conference

Tijdens de “World Marine Mammal Conference” in Barcelona van 9- 12 december wordt Studio Bruinvis aan 2.500 wetenschappers vanuit de hele wereld gepresenteerd.

Het is sinds lange tijd dat de Marine Mammal Society (Het mondiale verband van mariene zeezoogdieren onderzoekers) en het Europese verband, “the European Cetacean Society” (ECS), samen een conferentie organiseren. Gemiddeld gebeurt dit eens in de 10 jaar. En nu vindt dit plaats in Barcelona, Spanje.

De Studio Bruinvis poster in Barcelona

 

In Barcelona zullen zo’n 1.000 posters en ruim 600 lezingen worden gepresenteerd en gehouden met als doel de nieuwste onderzoeksresultaten en technieken op het gebied van zeezoogdierenonderzoek (walvisachtigen, zeehonden, zeeleeuwen, zeekoeien, zeeotters, walrussen en ijsberen) aan collega’s uit diezelfde wereld te delen.

Stichting Rugvin heeft een poster gemaakt over hoe Studio Bruinvis werkt, tot stand is gekomen en welke eerste resultaten er zijn gevonden. Deze poster wordt twee keer gepresenteerd tijdens deze dagen.

Studio Bruinvis werd mede mogelijk gemaakt door het WWF Nederland, Nationaal Park Oosterschelde, Natuurmonumenten, de gemeente Schouwen-Duiveland en tientallen Crowdfunders.

De walvis als marien ecologisch ingenieur en redder van het klimaat

0

Afbeelding van de “Correspondent”

De samenhang van walvispoep, klimaat en visserij

Geschreven door Frank Zanderink

Afgelopen week (27-28 november 2019) kwam er eindelijk (weer) eens aandacht voor de grote rol die walvissen en hun walvispoep in de wereld spelen. Die aandacht is prima en hoognodig, maar dan moeten we daar wel wat meer mee doen! Overigens, het nieuws van de afgelopen week zelf werd gebracht alsof het “nieuw” nieuws was. Wel, de rol die beschreven werd in de media en die walvissen spelen in de oceanen is al veel langer bekend en zelfs veel groter! En nu met de Klimaattop in Madrid des te urgenter de rol van walvissen in de klimaatbeheersing breder naar buiten te brengen. 

Om maar wat te noemen: In 2010 kwam het NOS-jeugdjournaal al met een bericht hierover. En in 2014 kwam het volgende artikel in de Britse “The Guardian”. En de rol van walvispoep behelst nog veel meer dan een grote rol in de klimaatverandering. Maar tot op heden wordt deze wereldwijd beleidsmatig en politiek niet (voldoende) onderkend.

Wat wel echt nieuws was, is dat het Internationaal Monetair Fonds (IMF) hier nu mee naar buiten kwam. Dat zou kunnen betekenen dat het ook eindelijk eens politiek opgepakt gaat worden. En dat wordt tijd en daar gaat het uiteindelijk om.
Het is van cruciaal belang dat we niet alleen de rol van walvissen in de oceanen gaan snappen en onderkennen, maar vooral ook naar de onderzoeksuitkomsten gaan handelen! En dan hoeven we echt niet nog eens 20 jaar te gaan wachten op de laatste onderzoeken, want het is nu al duidelijk dat voor de klimaatbeheersing van de wereld walvisachtigen van groot belang zijn. En dat kent geen uitstel!
Zelf ben ik al enige tijd met een literatuurstudie over dit onderwerp bezig. Vooral om goed te snappen wat er nu precies speelt, om vervolgens met een goed onderbouwd en compleet verhaal naar buiten te komen. Enfin, de huidige actualiteit noopt mij nu hierover al meer te schrijven, het is belangrijk genoeg en het is overduidelijk dat het noodzakelijk is te onderkennen wat de impact van walvissen is op het klimaat, maar ook op de mondiale zuurstofproductie en de visstand wereldwijd. De plek van de grote walvisachtigen in de ecologie van zeeën en oceanen is niet alleen van groot mondiaal belang, maar ook een zeer complexe. Niet zozeer door de natuur van de walvissen, maar vanwege het complexe systeem van de oceanen, de zeestromingen, het heersende en veranderende klimaat etc. En dan hebben we het nog niet eens over de mondiale rol die de andere zeezoogdieren (zeehonden, zeeleeuwen, dolfijnen, bruinvissen) spelen.

Een poepende blauwe vinvis (Foto: Ian Wiese)

Walvismest

Laat ik eerst vertellen hoeveel een blauwe vinvis, de grootste walvisachtige, per dag aan poep, mest, afscheid. Dat is 3.000 kg per volwassen dier!! Dit gewicht op de totale hoeveelheid water van de oceanen klinkt op zich nog niet als heel veel. Maar als je dit vermenigvuldigt met 250.000. Dit is het aantal blauwe vinvissen dat naar (voorzichtige) schatting ooit op aarde tegelijk leefde, voor de start van de commerciële walvisvangst begin 17e eeuw. Dat is 250.000 x 3.000 kg mest per dag = 750 miljoen kg. Vermenigvuldig dit dan vervolgens met het aantal dagen per jaar 365= 273.750.000.000 kg mest = 273,75 miljard kilo blauwe vinvismest per jaar.

Van de ooit op aarde levende populatie blauwe vinvissen leven er nu nog slechts enkele duizenden (2-3 %). De hoeveelheid mest is dus ook maar een fractie van wat het ooit was. Maar blauwe vinvismest is ook nog eens speciaal, die blijft namelijk drijven aan het oppervlak, daar waar het fytoplankton leeft. En dat is erg cruciaal. En dan hebben we het hier slechts over één soort walvis. Van de meeste andere soorten grote walvisachtigen zijn ook nog maar slechts fracties over. En iedere walvis heeft weer haar eigen mestsoort met typische eigenschappen voor wat betreft drijfvermogen, chemische samenstelling, locaties en periodes waar die mest wordt uitgescheiden.

De rol van de walvismeststoffen in de Oceanen (Bron: IMF)

Maar al die mest die veelal op specifiek plankton rijke plekken ter wereld wordt uitgescheiden is van cruciaal belang voor de overleving en groei van fytoplankton, het plantaardig plankton. Dit plankton is de basis van al het leven in zee. Je zou kunnen zeggen dat het fytoplankton dat bestaat uit algen en kleine wieren (groene plantjes dus!), als het ware de oerwouden van de oceanen vormen. Dan kun je op je vingers natellen wat het effect is van het zo goed als verdwijnen van die bemesting.

Stel dat de boeren wereldwijd hun graanakkers niet meer zouden bemesten; de landbouwproductie zou naar beneden kelderen!

Het fytoplankton is echter niet alleen de basis van de voedselketens in de oceanen, maar vangt ook koolstofdioxide (CO2) uit de lucht en geeft zuurstof (O2) weer af. Dit is wat planten doen. Het fytoplankton in de oceanen produceert het merendeel van de zuurstof (>50 %) dat wij als mensen en dieren verbruiken. En bij elkaar is dat veel meer dan alle bossen op de wereld.

De CO2 winst, t.a.v. klimaatverandering/beheersing zit niet alleen in de opslag van CO2 in de walvissen zelf (ca 33 ton CO2 per dode walvis), maar ook het fytoplankton sterft en zinkt af naar de bodem en legt daarbij koolstof (C) vast. Het fytoplankton legt jaarlijks 40% van al de vrijgekomen CO2 op aarde weer vast! Dat is 4x de hoeveelheid die het Amazone-oerwoud vastlegt.

Fytoplankton (foto: www.fytoplankton.cz)

Het fytoplankton komt veelal samen met het zoöplankton (zoals kleine kreeftjes, garnaaltjes, vislarven en kwalletjes) voor in de oppervlaktelagen van de oceanen. Dit zoöplankton, krill, leeft van het fytoplankton en vormen samen de basis van al het leven in de oceanen. Dit plankton wordt weer gegeten door de baleinwalvissen en kleine vissen. Deze laatste worden weer gegeten door grotere vissen en ook weer door walvisachtigen. Plankton en kleine visjes vormen dus het voedsel van de grotere walvisachtigen. Deze laatste produceren weer veel mest dat noodzakelijk is voor de groei van het plankton en voor de mondiale visstand.

Zoöplankton (Foto: Peijnenburg en Goetze)

Wereldwijd erkennen wetenschappers het multiplier effect van walvissen op de groei van plankton. Deze mest verschilt per locatie in de chemische samenstelling (Fe, N, P) en de aanwezige hoeveelheid van deze stoffen in de mest limiteren eigenlijk de groei van het fytoplankton. Daarnaast zijn er walvisachtigen, bijvoorbeeld potvissen, die naar de diepere delen van de oceanen duiken en daarmee ook voor een verticale vermenging van voedingsstoffen zorgen. Tevens zorgen de migraties van de walvissen dat ook de mest door hen zelf ook over de oceanen beter verdeeld wordt.

 

 

 

 

 

Kortom walvissen zijn essentieel voor klimaatbeheersing, maar ook voor de visstand in de oceanen en zijn eigenlijk de bondgenoten van alle vissers, van ons allen dus. Zij zijn de bemesters van de oceaan!

Zuidkapers voor de kust van Zuid-Afrika (Foto F. Zanderink)

Wereldwijd hebben we niet alleen de oceanen ontdaan van de meeste walvissen, maar we hebben de oceanen en zeeën verder ook sterk overbevist. Dit is niet alleen ten aanzien van de vissen, maar ook krill en plantaardig plankton wordt op grote schaal geoogst en aan land gebracht. Kortom er wordt mondiaal roofbouw gepleegd op de oceanen met haar walvissen en plankton, terwijl die onze redding zouden kunnen zijn. Aan de hand van satellietfoto’s is te zien dat in de laatste decennia de oceanen blauwer worden in plaats van groen. Als oceanen groen zijn, zijn ze fytoplankton rijk (bladgroen in de algen en wieren) en als ze blauw zijn helder en arm aan plankton.

Dit is bij lange na niet het complete verhaal. En daarvoor is nog veel meer onderzoek en analyse nodig. Wat is bijvoorbeeld het effect van walvispoep in de Noordelijk IJszee op de haring in onze eigen Noordzee?
Maar dat we dit nog niet weten, moet ons niet beletten vandaag al te starten met handelen. Wat zouden we minimaal moeten doen? In ieder geval direct stoppen met alle walvisjacht, groot en klein. Maar ook voorkomen dat walvissen door schepen worden aangevaren en gedood of verstikt raken in netten of touwen. En laten we daar snel mee beginnen, want walvissen planten zich langzaam voort. Sommige soorten zijn na de invoering van het walvismoratorium niet of nauwelijks in aantal toegenomen. En walvissen beschermen is veel goedkoper dan bijvoorbeeld CO2 opslag in de bodem.

Maar laten we ook stoppen met de oogst van krill (onder meer ten behoeve van de kippenindustrie wereldwijd). Want als je de basis van het leven in de oceanen al weg gaat vangen dan wordt het helemaal dweilen met de kraan open. Op een gezond gemengd boerenbedrijf heb je de koeien die de akkers van mest voorzien en van essentieel voedingstoffen voorzien. Walvissen doen niet veel anders. Zo simpel is het eigenlijk. En dan leveren ze ook nog een belangrijke bijdrage aan terugdringen van de opwarming van de aarde.

NB. Veel van de hier beschreven informatie komt uit het onlangs verschenen IMF rapport en eerder verschenen publicaties van Dr. Joe Roman et al (University of Vermont USA).

De Zuid-Afrikaanse kust

0

Dit is deel 16 van de serie over de beste walvisspotgebieden van de wereld. We gaan iedere paar weken een nieuw gebied onder de aandacht brengen. We zullen hierbij aandacht schenken aan welke walvisachtigen je per gebied kunt aantreffen, met welke organisatie(s) je een walvistrip zou kunnen boeken of als vrijwilliger kunt aanmonsteren (we selecteren hierbij wel op organisaties die zich houden aan de nodige gedragsregels) en waar de locatie precies is gesitueerd. Alle informatie over deze gebieden bundelen we op onze webpagina “waar zelf walvissen zien”. Op deze manier werken we toe naar een groot overzicht van kaarten, foto’s en informatie. 

De route van Kaapstad naar Johannesburg

Afgelopen zomer vertrok Stichting Rugvin zelf naar Zuid-Afrika om daar langs vrijwel de gehele kustlijn te ontdekken waar het goed walvis spotten is. Maar ook om samenwerkingen op te starten en deze verder uit te bouwen met de collega-organisaties in dit land. De reis voerde ons van Kaapstad via Port Elisabeth naar het Noordoosten van het land, waar de Oceaan nabij St. Lucia werd bezocht. De reis duurde 33 dagen en in totaal werd er door ons op acht locaties in de Atlantische en Indische oceaan naar walvisachtigen gezocht. En natuurlijk werden ook de prachtige parken op het land met al hun wild bezocht.

Bij Miller’s Point op het Kaapse schiereiland. Hier doken ‘s-ochtends al de eerste bultruggen op.

De eerste stop was op het Kaapse schiereiland bij de plek Miller’s Point. Naast de broedkolonies van de Afrikaanse pinguïn kon je hier vanuit je tent al de bultruggen uit het water van False Bay zien springen.

Een stukje verderop ligt de plaats Hermanus, dat zichzelf de walvishoofdstad van Afrika noemt. Er zijn hier drie organisaties die toeristen mee het water opnemen. Wij zijn met twee organisatie het water op geweest waarvan “Southern Right Charters” zonder meer de beste was. De bemanning was zeer informatief, ze wisten de dieren goed te vinden en verstoorden deze zo min mogelijk.

Twee zuidkapers in Walker Bay (Foto F. Zanderink)

Met deze organisatie gingen we het water van Walker Bay op. Hier zagen we de Brydewalvis (Balaenoptera edeni), de bultrug (Megaptera novaeanglia) en de zuidkaper (Eubalaena australis). De bultruggen en de zuidkapers waren hier net aangekomen met hun tocht vanaf de zuidpool wateren. Ze krijgen hier hun kalveren en de dieren paren ook hier. Maar ze foerageren hier niet. Dat doen wel de residente Brydeswalvissen. Naast meerdere waarnemingen van walvissen en zeeberen (fur seals) kun je hier ook goed terecht voor het waarnemen van zeevogels o.a. jan-van-genten, albatrossen, stormvogels, pinguïns, skua’s en tienduizenden aalscholvers.

Twee bultrugdolfijnen, typisch voor deze soort de ondiepe kustwateren. (Foto F. Zanderink)

Via het natuurreservaat De Hoop, ook een top plek voor zuidkapers, kwamen we in Knysna Nationaal Park, dat aan een prachtig estuarium ligt. Aan boord van de boot van Ocean Odyssey vaarden we de oceaan op, eerst langs de kustlijn waar we bultrugdolfijnen (Sousa plumbea) tegenkwamen. Dit is een soort dolfijn dat pas recent als aparte soort is onderkend. Ook zagen we hier de eerste bultrugkoe met kalf. Het was een prachtige tocht met professionele begeleiding. Het estuarium is trouwens een must voor vogelaars en wandelaars.

Tuimelaars rondom het eiland St. Croix in Algoa Bay. (Foto F. Zanderink)

Na een tussenstop in Addo Elephant NP, het enige Nationale Park ter wereld met de “Big 10”, omdat het ook een Marien Park heeft. Hier leven olifanten, neushoorns, buffels, luipaarden, leeuwen, walvissen, dolfijnen, witte haaien, zeeberen en pinguïns. Met de bemanning van Stampede cruises bezochten we de wateren rond het eiland St. Croix in Algoa Bay en aanschouwden we de Indisch Pacifische tuimelaars (Tursiops aduncus). Deze dolfijnsoort is nauw verwant aan “onze eigen” tuimelaar (Tursiops truncatus). 

Halverwege de reis gingen we “noodgedwongen” een stuk niet langs de kust, er waren hier geen echte mogelijkheden om de oceaan op te gaan.

Afscheid van de bultrug (Foto: F. Zanderink)

In Durban zagen we de Indische oceaan weer. Hier genoten we van de gastvrijheid van “Isle of Capri cruises”, Naast een tocht op zee, zagen we met hen ook vanaf de hoge kust, de Bluff, vanaf het walvisrestaurant meerdere bultruggen van achter de koffietafel!

Nog iets noordelijker ligt tussen de diverse nationale parken het kleine vriendelijke stadje St. Lucia. Hier werden we verwacht door Advantage tours en naast een trip in het estuarium dat o.a. vol zit met krokodillen, nijlpaarden en Afrikaanse zeearenden sloten we de reis qua walvissen af met een spectaculaire tocht op de oceaan.

Mantarog vanaf de boot van Advantage tours (Foto T. de Haan)

Omdat de plaats geen haven (meer) heeft worden de boten met een tractor de oceaan op geduwd. Naast menige bultrug sprong,  konden we ook genieten van de albatrossen, een onverwachte mantarog (Manta birostris) en een hamerhaai (Sphyrnidae sp).

Deze blog is natuurlijk veel te kort om alle goede walvisspots van Zuid Afrika te beschrijven, maar het geeft je alvast wel een indruk van wat je kunt verwachten. Stichting Rugvin helpt je graag verder met het voorbereiden en boeken van een walvistrip.

 

Livingstone lourie nabij St;. Lucia (Foto F. Zanderink)

Wil je van de voordelen en van extra informatie genieten neem dan contact op met Stichting Rugvin. In de loop van 2020 willen we zelf ook gaan starten met de organisatie van eigen walvis reizen  naar Zuid-Afrika. Hierbij zal er ook zeker aandacht zijn voor al het moois op het land!

Walvisspotten over de wereld (15), Nieuw Zeeland

0

Dit is deel 15 van de serie over de beste walvisspotgebieden van de wereld. We gaan iedere paar weken een nieuw gebied onder de aandacht brengen. We zullen hierbij aandacht schenken aan welke walvisachtigen je per gebied kunt aantreffen, met welke organisatie(s) je een walvistrip zou kunnen boeken of als vrijwilliger kunt aanmonsteren (we selecteren hierbij wel op organisaties die zich houden aan de nodige gedragsregels) en waar de locatie precies is gesitueerd. Alle informatie over deze gebieden bundelen we op onze webpagina “waar zelf walvissen zien”. Op deze manier werken we toe naar een groot overzicht van kaarten, foto’s en informatie.

Noordereiland 

De 5 besproken plekken van noord naar zuid

Veel toeristen komen aan in Auckland, dit is meteen de eerste plek waar ik jullie mee naartoe wil nemen. Ik heb hier erg veel goede verhalen over gehoord, echter ben ik zelf niet op safari geweest dus kan ik het alleen bij deze verhalen houden. Op hun website kun je een uitgebreide soortenlijst zien die zij regelmatig spotten. Al met al, een mooie plek om je vakantie te beginnen.

https://whalewatchingauckland.com/tour-details/marine-life/

Van Auckland gaan we na het zonnige Bay of Islands toe. Je kunt hier voornamelijk tuimelaar dolfijnen spotten. In dit gebied wordt er veel gezwommen met de dolfijnen. Ik ben met ze op tour gegaan (niet gezwommen), ze hebben erg strikte regels wanneer het op zwemmen aankomt.

Tuimel;aar in Bay of Islands (Foto E. Sohier)

Zo mogen er niet meer dan 10 zwemmers in het water, dolfijnen niet aanraken en de zwemmers gaan het water in met meer dan 50 meter afstand de dolfijnen komen naar hun toe wanneer ze daar behoefte aan hebben. Ook wordt er opgelet wat de dolfijnen aan het doen zijn, zoals jagen of dat er juveniels in de groep zitten dan wordt er niet gezwommen met de groep. Al met al een positieve ervaring gehad met deze organisatie die zich strikt aan de regels houden. https://whalewatchingauckland.com/tour-details/marine-life/whales/

Zuidereiland

Potvis vanuit helikopter (Foto E. Sohier)

De meest populaire plek om walvissen te spotten is Kaikoura. Hier wordt ook goed op ingespeeld door de organisaties en dit is aanzienlijk duurder dan de andere plaatsen. De ligging van dit stadje is ideaal omdat er veel walvissen langs migreren. Er zijn veel dolfijnen en potvissen het gehele jaar rond. Zelf heb ik de potvis vanuit een helikopter gespot, wat voor mij een nieuwe ervaring was. Erg interessant kon deze piloot vertellen. Toch miste ik het gevoel van de boot en daarom ga ik volgende maand weer terug naar deze plek. Ook wordt hier veel gezwommen met de dolfijnen. Een aanrader om te doen is de wandeling naar de zeehonden kolonie! https://www.whales.co.nz https://www.dolphinencounter.co.nz

Hector dolfijnen gezien vanuit Akaroa (Foto E. Sohier)

Akaroa is een bijzondere plek, in Nieuw Zeeland mag je niet zwemmen met de Hector dolfijnen afgezien Akaroa. Deze dolfijnen soort komt alleen in Nieuw Zeelands wateren voor. Wat ik persoonlijk erg leuk vond aan deze tour is dat ze een hond gebruiken om de dolfijnen te vinden, de kapitein is het enigste personeelslid en vertrouwt op zijn honden om ze te vinden. https://blackcat.co.nz

Mijn meest favoriete spot is Curio Bay, niet geheel verkeerd want het is nog gratis ook! Het is een bekende plek onder de locals en langzaam aan komen er ook toeristen op af. Een heerlijke plek al zeg ik het zelf. Waar je vanaf het strand de Hector dolfijnen kan zien zwemmen. Je kunt er een surfboard huren en vaak komen deze nieuwsgierige dolfijnen een kijkje nemen. Ook hier wordt duidelijk aangegeven dat je de dolfijnen niet moet benaderen maar ze naar jou toe moet laten komen.

Al met al heel veel mooie plekken op het Noorder- en Zuidereiland van Nieuw Zeeland. Zoals in elk land zijn er betere organisaties dan andere. Ik heb gekozen voor deze organisaties omdat ze bewust bezig zijn met wat ze doen en onderzoeken uitvoeren. Ook houden ze zich strikt aan de regels voor het zwemmen met dolfijnen, wat natuurlijk enorm belangrijk is. Kom en zie voor jezelf dit prachtige land en al wat moois dat zwemt. 

Eef Sohier

Geslaagde eerste cursus van het seizoen.

0

Aan boord van de Nieuwe Maen

Afgelopen weekend, 13 en 14 april, vond het eerste cursusweekend “Walvisobservatie” plaats. Aan boord van de Nieuwe Maen op de Oosterschelde werden de cursisten meegenomen in de wereld van de walvissen. Naast delen theorie, enkele presentaties, Foto Identificatie en de hierbij passende werkvormen was er ook genoeg tijd om het water op te gaan.

“De eerste bruinvis”

Dit keer werden de bruinvissen echter niet gespot vanaf de boten, maar vanaf het havenhoofd van Zierikzee bij Studio Bruinvis.

Ondanks de koude, maar toch zonnige dagen, was het volgens de cursisten, de bemanning en cursusleiders een zeer gezellig, maar bovenal zeer geslaagd cursusweekend.

Het bruinvis Foto ID spel.

We zullen nu niet alles verklappen, want over enkele weken volgt een tweede cursusweekend.

Binnenkort nog meer foto’s, video en verslag van dit weekend. Zie hiervoor ook onze Facebookpagina!

 

 

 

Op walvissafari tijdens de vakantie?

0

Moeder met kalf bruinvis (Foto: F. Zanderink)

Naar walvissen speuren, ze vinden en dan bewonderen is een meer en meer groeiende activiteit tijdens verblijven in binnen- en buitenland. Wie wordt er nou niet blij van een uit het water springende dolfijn of walvis? 

Natuurlijk kun je er de hele wereld voor afreizen, maar je hoeft eigenlijk helemaal niet zo ver! In ons eigen Nederland is de soortenrijkdom dan misschien gering, maar als je de plekken weet, dan kun je met enige zekerheid toch ook onze “eigen bruinvis” goed waarnemen!

Bruinvis bij de boei van Studio Bruinvis nabij Zierikzee.

Ga op een rustige dag eens naar de Oosterschelde en bezoek daar de waterkant nabij Zierikzee of Burghsluis (twee van de circa vijf bruinvis hotspots) en je zult met een klein beetje geluk deze kleine walvisachtige met je eigen ogen kunnen gadeslaan.

Bij Zierikzee kun je de bruinvissen niet alleen zien, maar ze zelfs ook horen met de daar aanwezige Studio Bruinvis. En vanaf de waterkant bij Burghsluis kun je die dieren zelfs vanaf het terras zien!

 

Potvis nabij Genua (Foto F. Zanderink)

Veel mensen trekken er in het voorjaar en zomer naar het buitenland op uit. Men neemt bijvoorbeeld de veerboot naar Engeland (1) of steekt vanuit Frankrijk of Italië (2) over naar Corsica of Sardinië. Wat men dan niet weet is dat het zeer goed mogelijk is om op zee (1) bruinvissen, diverse dolfijnsoorten en zelfs dwergvinvissen waar te nemen, maar ook zelfs (2) gewone vinvissen, potvissen en orka’s.

Anderen gaan naar het verre buitenland om daar te genieten van walvissen, dolfijnen en andere prachtige dieren. Maar niet ieder land biedt goede kansen of goede organisaties.

Mondiaal overzicht goed walvisgebieden.

Op onze website bouwen we aan een webpagina met een mondiaal overzicht van goede en betrouwbare walvissafari organisaties of onderzoeksorganisaties. Daarnaast hebben we een blogserie van uiteenlopende gebieden waar het goed walvissen kijken is.

We proberen dit overzicht zo actueel mogelijk te houden en uit te breiden. Heb je zelf een ervaring die je met ons wilt delen, dan zien we je reactie graag tegemoet.

En binnenkort bieden we mogelijkheden aan om als vrijwilliger mee te draaien in Europese onderzoeksteams. Houd de website in de gaten! 

 

Walvissen spotten in je vakantie?

0

Walvissen kijken en bewonderen is niet alleen een onderzoeksaangelegenheid, maar ook steeds vaker iets dat mensen willen doen voor hun plezier als natuurbeleving. We willen graag naar walvisachtigen (echte walvissen, dolfijnen en bruinvissen) op zoek en er naar kijken en er van genieten!

Veel mensen zijn momenteel bezig met het bedenken en organiseren van hun voorjaars- of zomervakantie en vaak wordt hierbij ook gedacht aan het walvis spotten. Stichting Rugvin heeft hier een speciale blogserie voor gemaakt, “walvis spotten over de wereld”.

Bultrug bij Andenes, Noorwegen

Met deze blog van inmiddels 14 afleveringen en een hele longlist gekoppeld aan de wereldkaart, krijg je een indruk waar je terecht kunt voor het waarnemen van de diverse walvisachtigen. Het zal je ook duidelijk worden dat je dan niet eens zo ver hoeft te gaan. Om te beginnen bij onze eigen Oosterschelde waar je met Studio Bruinvis de bruinvis ook nog eens kunt horen, maar ook diverse plekken aan de Middellandse zee, Groot Brittannië en Noorwegen. Daarnaast schenken we ook aandacht aan de plekken op andere continenten. Tevens verwijzen we je naar het bestaan van de nodige gidsen, zie hiervoor ook onze pagina over gidsen en literatuur.

Wereldkaart met walvis spotgebieden.

 

Heb je zelf goede ervaringen op andere plekken om walvisachtigen waar te nemen, dan horen we dit graag.

 

 

Walvisspotten over de wereld (14), Kust van Barcelona (Spanje)

0

Dit is deel 14 van de serie over de beste walvisspotgebieden van de wereld. We gaan iedere paar weken een nieuw gebied onder de aandacht brengen. We zullen hierbij aandacht schenken aan welke walvisachtigen je per gebied kunt aantreffen, met welke organisatie(s) je een walvistrip zou kunnen boeken of als vrijwilliger kunt aanmonsteren (we selecteren hierbij wel op organisaties die zich houden aan de nodige gedragsregels) en waar de locatie precies is gesitueerd. Alle informatie over deze gebieden bundelen we op onze webpagina “waar zelf walvissen zien”. Op deze manier werken we toe naar een groot overzicht van kaarten, foto’s en informatie.

Het vinvisstudiegebied nabij Barcelona

 

Deze aflevering gaat over de Middellandse Zee nabij Barcelona. Hier is de Spaanse non-profit organisatie Edmaktub gevestigd. Zij doen hier al sinds 2013 onderzoek met hun ” Proyecto Rorcual” naar de gewone vinvis (Balaenoptera physalus) die hier in de late winter tot begin zomer (feb- juni) aanwezig is, cq. doortrekt. Edmaktub biedt 1-daagse en 8-daagse vrijwilligers programma;’s.

Gewone vinvis vergezeld door dolfijnen. (Foto Edmaktub)

 

 

Naast de gewone vinvis worden hier ook met regelmaat tuimelaars (Tursiops truncatus) en gewone dolfijnen (Delphinus delphis) waargenomen. Enige tijd geleden zijn hier door Edmaktub ook mooie opnames gemaakt van een gewone vinvis die door dolfijnen werd vergezeld.

 

Naar boven