BLOG

Elke maand gaan er twee waarnemers aan boord van de veerboten van Stena Line van Hoek van Holland naar Harwich en terug om walvisachtigen te tellen. Meer informatie over dit onderzoek lees je hier. Nieuwsgierig naar de belevenissen van waarnemers van Rugvin? Klik dan op één van de jaartallen in het menu.

26 en 27 november 2015

Jan van Gent voor de brug

Het was lastig om in november een geschikt moment te vinden voor de maandelijkse Stena Line overtocht naar Harwich, Engeland. Ondanks het stormachtige en onstuimige weer van vorige maand vond stichting Rugvin toch twee dagen met minder wind en konden we op 26 november vertrekken vanuit Hoek van Holland. Voor mij als last-minute invaller was de tocht een onverwachte en fantastische manier om de maand af te sluiten. Het resultaat: 12 bruinvissen en een groot aantal zeevogels, waaronder één van mijn favorieten, de jan-van-gent.

Op dinsdag 24 november vond ik in mijn mailbox een spoed oproep voor een tweede observer op de Stena Line ferries. Een oproep waar je geen nee tegen zegt! Na enkele onvergetelijke ervaringen met observeren vanaf veerboten op de Ligurische Zee in 2014, was ik ontzettend nieuwsgierig naar wat de Noordzee zou brengen. Zeker na de waarnemingen in de voorafgaande periode. Grienden in oktober, een bultrug in november…

Sanne turend, vlak voor het vallen van de avond.

Op de heenweg werd slechts één bruinvis waargenomen, aan de bakboordzijde van de Stena Hollandica. Een flits van een donkere rug met een klein driehoekig rugvinnetje. Het duurde slechts een seconde. De weersomstandigheden waren beter dan verwacht, maar het was helaas al vroeg donker. ’s Avonds in het donker aankomen in de verlichte haven van Harwich was daarentegen een prachtige gewaarwording.

De terugtocht was een stuk grijzer. De mistige lucht en de golven van ca. 1 meter met witte koppen maakten het moeilijker om walvisachtigen te spotten. Desondanks lukte het Frank om aan de stuurboordzijde van de Stena Britannica 11 bruinvissen te spotten. Tot slot werd tijdens de tocht ook een groot aantal zeevogels waargenomen, waaronder vele jan-van-genten en meeuwen, enkele zeekoeten en alken, en zelfs wat roodkeelduikers.

Jammer genoeg voor ons dus geen grienden en bultruggen op visite in de Noordzee, terwijl wij de tocht tussen Harwich en Hoek van Holland maakte. Gelukkig hebben we wel mogen genieten van een redelijk aantal bruinvissen, fish and chips, een prettig verblijf in het Captain Fryatt Guesthouse en gezellige onderonsjes met de crew op de bridge van de Stena Line ferries. Kortom, een trip die ik met veel plezier overdoe!

Storm op komst?

P.S. voor de walvisliefhebbers onder ons: we mogen er dan geen gespot hebben vanaf de Stena Line ferries, maar de Zeeuwen hebben meer geluk. Op woensdagochtend 2 december zwom een bultrug de Westerschelde op. Laten we hopen dat dit prachtbeest snel zijn weg terugvindt naar open zee.

Sanne Bakkers

 

 

 

 

09 en 10 oktober 2015

Voor mijn stage vaak genoeg marine mammal surveys in Wales uitgevoerd, nu ook eens kijken wat het eigen land in petto heeft. Met een verrekijker in de hand, veel zin maar niet al te hoge verwachtingen, wat betreft sightings, vertrokken we vrijdag 9 oktober uit de haven van Hoek van Holland. We waren net begonnen en Ernst spotte het eerste exemplaar al. Niet lang daarna spotte ik het eerste groepje, 3 exemplaren die heel mooi 4 a 5 keer naar boven kwamen. Enige tijd daarna spotte Ernst ook een groepje van 3. De groepen waren duidelijk groter dan normaal, wat natuurlijk het aantal sightings snel liet doortikken. De heenweg leverde daarom ook 13 bruinvissen op.

Mooi weer op de heenweg. Helaas bleef dit niet aan.

Op de heenweg waren er opvallend weinig vogels te bekennen. Wel zag ik halverwege de rit in de verte een wat donkere vogel op het water vliegen. Deze zag ik eerst aan voor een aalscholver door zijn kleur en de manier waarop hij heel laag over het water vloog, maar dit zou toch een vreemde vondst zijn zo ver uit de kust. Nu werd ik nieuwsgierig en vraag voor de zekerheid maar eventjes wat voor vogel het is. Ernst vertelde dan ook heel enthousiast dat dit dus de middelste jager is, die nu door de Noordzee naar het zuiden trekt, maar verder vrij bijzonder is om te zien. Eenmaal dichterbij zag ik dat dit inderdaad een hele andere vogel was en werd hij nog even bewonderd voordat de vogel weer verder ging met zijn reis en uit het zicht verdween.

De middelste jager, een niet een alledaagse verschijning op de Noordzee.

‘s Avonds eenmaal aangekomen in de haven kwamen we er achter dat de “gangway”, die een jaar eerder kapot was gegaan, nog steeds niet was gerepareerd. Alle voetpassagiers moesten dus met een bus van boord worden gehaald, wat voor enige vertraging zorgde. Die nacht verbleven we in Parkestone, waar ik, na een aantal verhalen gehoord te hebben, niet al te veel van verwachtte. Toch bij aankomst, vond ik het verlaten dorpje wel echt wat hebben en genoot daarom enorm van de spookachtige verlaten gebouwen.

Helder weer.

 

Op de terugweg waren de weersomstandigheden minder maar lieten er wel meer vogels van zich zien. Er waren vooral veel jonge Jan-van-genten van verschillende jaren, waardoor de overgang heel mooi te observeren was. Wel geinig, in Wales heb ik ontelbaar Jan van Genten gezien en alsnog had ik geen flauw benul dat een eerstejaars vogel geheel donkerbruin/zwart van kleur was. Verder waren er ook een paar Grote jagers te bewonderen, die ik al zelf snel begon te herkennen, waar ik stiekem wel een beetje trots op ben want zeg nou zelf vogels zijn niet altijd de makkelijkste te identificeren.

 

Ook de grote jagers zijn op migratie.

Ondertussen nam de wind steeds meer toe en waren de golven eigenlijk te hoog om ev. bruinvissen goed te kunnen spotten. Het duurde op de terugweg daarom ook tot op driekwart van de route voordat ik mijn eerste en voorlopig de laatste sighting van de tocht heb gezien. Na een lange terugtocht met slechts 8 sightings voeren we de haven in. Hierbij zie ik nog een laatste klots zeewier dat wel heel snel onder het wateroppervlak beweegt, ja hoor, hoppa daar springt nog een laatste bruinvis op de valreep. 9 stuks! Het de aantal sightings die mijn verwachtingen toch overtroffen heb ik heerlijk genoten van de twee daagse tocht. Dat maakte de ervaring waar ik toch al erg naar uit keek nog bijzonderder.

Alicia Hamer

 

19 en 20 september

Hoek van Holland – Harwich
5 bruinvissen + 1 zeehond

Harwich – Hoek van Holland
1 bruinvis

 

20 en 21 juni 2015

Tijnaad bij het verlaten van de Nieuwe Waterweg

In het weekend van de zonnewende was het weer zover;  het maandelijkse bruinvisspotten vanaf de Stenaline van Hoek van Holland naar Harwich. De lange dagen aan het begin van de zomer zouden ideale omstandigheden moeten geven om grote hoeveelheid rugvinnetjes te rapporteren. Als de zee maar vlak zou zijn… De afvaart op zaterdag begon veelbelovend met lichte bewolking en een priemend zonnetje. Prima weer om lekker zeven uur over het water te staren om de marine fauna in kaart te kunnen brengen. Vanaf de brug heb je immers een goed zicht op het water.

We verheugden ons op een spektakel van de ene haven tot de andere. En het was spektakel. Al na anderhalf uur waarschuwden enkele Noordse Stormvogels aan de horizon ons op een naderend evenement, recht voor de boot, net buiten de overgang van het zoete rivierwater in de volle zee. De verrekijker werd afgedaan, en weer ter hand genomen. Zagen we dit nu goed? De vier stormvogels kwamen naderbij en onder hen dreef iets grijs. Het zou toch niet? Jawel, het was zo. Aas, in de vorm van een dode zeehond, bijna ontbonden. Best spectaculair, maar niet waar we voor waren gekomen.

Witsnuitdolfijn onder oppervlakte in Noordzee

Gelukkig werden we niet teleurgesteld. Nog geen 10 minuten later dook de eerste bruinvis op. In zijn eentje dook hij schuin weg voor de boeg. Natuurlijk, op de vlucht, weg van de naderende witte kolos. Drie keer kwam hij nog boven, happend naar adem van de schrik. Een van die keren precies in het zicht van onze camera.

De toon was gezet. Nu zouden we een waar bruinvisbonanza meemaken! En jawel, weer beweging op het water en weer duidelijk geen golven. Zagen we er nu twee of drie? En zagen we het goed? Waren het echt zulke grote bruinvissen? En sprongen die echt bijna uit het water? Waarom waren hun flanken zo geschakeerd? De twee kwamen naderbij en vertoonden andermaal hun kunstje. Drie keer konden we ze goed aanschouwen. De één was zeker twee meter en de ander deed er niet veel voor onder. Die grote rugvinnen die langzaam door het water sneden… dat waren geen bruinvissen, dat kon het ongeoefend oog op grote afstand nog wel zien. Witsnuitdolfijnen! riep mijn compagnon, extatisch. Witsnuitdolfijnen! Nu! Hier! Ongekend!

Grijze lucht

Ineens leek het van ondergeschikt belang, de bruinvis. Witsnuitdolfijnen zouden onze reis bepalen. Of misschien nog wel iets groters. Wat zwemt er immers niet zoal in de Noordzee? Er spoelt wel eens een uitgetelde potvis aan op een plaatselijk strand, of bultrug, of een vinvis. Zo midden op zee zouden die nog moeten zwemmen. En zouden we ze zien. Wachtend op het grootse, zagen we het kleine. Weer vinnetjes, nu bruin, agiel, op een klein afstandje van de boot. Toch weer een bruinvis. De tweede, en de derde… later op de reis voegden zich er nog drie aan toe.

En op de terugweg wederom twee witsnuitdolfijnen. Deze keer nog mooier en beter te zien. Ze sprongen dat het een lieve lust was; in de lucht omkerend en op de rug in het water terechtkomend. En ook hier was het schouwspel weer over voordat we er erg in hadden; zvoordat we goed en wel van dit bijzondere moment bijgekomen waren waren er er alweer voorbij gevaren.
Het grote nieuws kwam echter een dag later. In de haven van Harwich, op de boeg van een schip, helaas overleden, maar wel meegevoerd, een Gewone Vinvis. Het zou toch niet zo zijn dat wij deze op ons spotreisje hebben gemist?
Sander Stel

 

15 en 16 mei 2015

Schittering op zee

Vol goede moed stapten Frank en Yvonne gewapend met high tech verrekijkers en GPS apparatuur de Stena Hollandica op vroeg op vrijdagmiddag. Bij vertrek was het vrij bewolkt maar prima weer om bruinvissen mee te spotten. Amper een half uur na vertrek uit de haven van Hoek van Holland werden de eerste bruinvissen al waargenomen; een duo volwassen exemplaren.

Met een Noorderwind van 3 Bft en een snelheid van zo’n 42 km/u cruisden we door het zilte water van rond de 11,5 graad warm, of koud.. Dat wat betreft de technische aspecten, terug naar het turen. Na niet al te lange tijd brak het lichte wolkendek open en verscheen de blauwe lucht. Gepaard met een fijne lentezon kregen we een levensecht schilderij van glinsterende pareltjes voorgeschoteld. Zonnebril dus op anders wordt je tureluurs. Prachtig gezicht dat wel.

Onderweg verrast door een grote jager die sierlijk voorbij kwam. Maar verder dan wat andere vogels spotten kwam het niet. Tot ongeveer een uur voor de Engelse kust. Toch nog een bruinvis kunnen noteren. Met de haven van Harwich volop in zicht een aantal drieteenmeeuwen ofwel kittiwakes (in Engels); we waren ten slotte dicht bij aanmeren..

Stena Hollandica

 

De volgende morgen gebrand op overtreffing van de enigzins schamele score aan bruinvissen van de dag ervoor. Wederom bewolkt maar met goed zicht nestelde ieder zich weer aan zijn/haar kant van de scheepsbrug. Al kabbelend met 33 km/u op naar foeragerende bruinvissen! Of uberhaupt een glimps van een paar dieren.

Net als op vrijdag verderop op zee zicht op de Noordse stormvogel. Verder keken we op van wat zwaluwen, en om het verhaal nog sterker te maken kwamen we een clubje duiven inclusief vredesstichter (=wit) tegen tijdens een rondje om de boot, midden op zee.

Opzienbarende wolk

Gaandeweg pakten donkere wolken plus een opzienbarende wolk, vond ook de Engelse crew, zich samen maar we hielden de overtocht droog terwijl de wolken de Stena voorbijdreven.

Jan van Genten

Dat kon niet gezegd van de bruinvissen want de teller stond die dag nog op exact nul. Maar met het rustige vaarwater en nog steeds heus wel moed bij de observatoren kon het haast niet uitblijven en werden we op zo’n 1,5 uur voor aankomst 2x verblijd door een bruinvis. Toch lieten ook deze twee exemplaren zich niet al te enthousiast zien, maar genoteerd waren ze. Ook hier met de kustlinie in zicht beide edities van de mantelmeeuw, en de zilvermeeuw.

En verder werden we getrakteerd op de grote Jan van Gent show waarvan er een aardig aantal met speels gemak langs kwam zweven. Qua uitstraling erg fotogeniek maar het tempo van zweven ging wel haast de afdruktijd te boven.

Kortom: aardig goed weer op beide observeerdagen, aardig wat van allerhande vogels onderweg, aardig weinig bruinvissen. Maar toch vijf toe kunnen voegen aan de database.

Yvonne

 

19 en 20 april 2015

“Bruinvis voor ons !! “

Op een perfect zonnige dag stappen we aan boord van de Stena, we hebben er zin in! Aan boord dit keer veel studenten die maar wat graag met de kapitein op de foto willen op het zonnedek. Voorspellingen wind bft 2/3 in de loop van de dag bft 2/1. In de media berichten dat er voor de Nederlandse kust bijna geen bruinvissen gespot worden maar na nog geen 35 min ziet Corine de eerste voor het schip, het dier duikt en het schip vaart er ruim overheen.
Dan binnen een uur nog 6 bruinvissen voor het schip, alleen of in tweetallen. Tot ongeveer de helft van de route zien we in totaal 13 dieren. Dit blijkt ook het totaal van die dag, dus bijna alle dieren gezien aan de Nederlandse kant van de Noordzee!
De volgende dag begint met redelijk goed weer en als na ongeveer 2 uur het Engelse troebele bruine water overgaat in helder zien we de eerste bruinvis. Nog geen twee minuten daarna nog twee! In eerste instantie kwamen ze tegelijk boven water maar daarna ging één van de twee jagen en was mooi te volgen door het heldere water! Dan begint de wind aan te trekken en komen er zelfs schuimkoppen. Lastig spotten! Maar dan toch nog net over de helft in Nederlanse wateren nog 2 bruinvissen gespot maakt 5 dieren. Totaal tijdens de trip retour dus 18 dieren gezien.
Waarschijnlijk hadden we met minder wind op de terugweg meer kunnen zien maar ja.. toch goed om te weten dat de bruinvissen zeer zeker ook nog in de Nederlandse kant van de Noordzee zitten. Er zijn minder bruinvissen aangespoeld aan de Nederlandse kust maar misschien gaat het dan juist beter met de bruinvissen en hebben ze voldoende voedsel en dus spoelen er minder dieren uitgehongerd aan…? Ben benieuwd naar de survey van mei 😉
Groetjes Corine en Ilse

 

22 en 23 maart 2015

Afgelopen zondag en maandag, 22 en 23 maart, zijn Rosanne en ik met Stena Line mee geweest voor de maandelijkse monitoringstrip van Hoek van Holland naar Harwich en terug. Ik ga al heel wat jaren 1 tot 2 keer per jaar mee, maar het blijft bijzonder om daarboven op de brug te mogen observeren! We worden altijd heel vriendelijk ontvangen door de bemanning, die het nooit erg lijkt te vinden dat we met stoelen slepen, een verrekijker lenen, hen lastig vallen met vragen over hoe goed het zicht is of rondstuiteren als we blij zijn als we weer een bruinvis zien!

Mooie zonsondergang aan de Britse kust

Dit keer zag Rosanne onze eerste bruinvis tien minuten na vertrek. En ik de tweede zeven minuten later! Allebei blij en opgelucht; we kunnen het nog! Dit zou een goeie tocht worden, dachten we hoopvol! De derde liet zo’n veertig minuten op zich wachten en kort daarna spotte Rosanne er nog eens twee! Een paar minuten later riep ik enthousiast ‘Jaaah, nog één… twee… drie… vier?’. Een kleine groepje bruinvissen zwom zo’n honderd meter van de boot. Aangezien ze hard zwommen, was ik van de vierde niet helemaal zeker. Dat had ook nummer één kunnen zijn die inmiddels weer boven kwam, en dus werden er drie bruinvissen genoteerd. En toen werd het stil! Ruim anderhalf uur later zag Rosanne nog twee bruinvissen en twintig minuten later nog één wat de laatste van de dag bleek. Elf bruinvissen is natuurlijk niet slecht, maar met de aantallen van vorige maand in ons achterhoofd (62 bruinvissen en 4 witsnuitdolfijnen), en door de goeie omstandigheden op het water viel het toch een beetje tegen. Ook wat vogels betreft bleef het rustig. Maar die avond zagen we onderweg terug van de pub naar onze B&B nog een vos door de straten rennen. Die had ik in geen tijden meer gezien!

Britse kust bij vertrek

De volgende ochtend hadden we hoge verwachtingen toen we naar de boot liepen. Er was voor maandag minder wind voorspeld dan de dag ervoor en er was, ondanks de koude nacht, geen mist te zien! Helaas viel op zee de sterkte van de wind erg tegen, het water was langs de Britse kust lang ‘modderig’ en de golven waren ook nog eens rommelig. Er was geen patroon in te ontdekken en dat maakte het observeren extra moeilijk! Na ruim een uur zagen we allebei de eerste bruinvis vlak langs de boot opduiken. Een half uurtje later zag ik de tweede die met enorme snelheid bijna helemaal uit het water kwam! Gaaf gezicht! Rosanne zag er met grote tussenpauzes nog eens twee keer één bruinvis.

Koddige spreeuwtjes onderweg

Tijdens het wachten op de volgende waarneming kwamen er twee valkachtige vogels langs vliegen om ons peinzend achter te laten. Wat voor vogels waren dat nou? Helaas kon de vogelidentificatiegids ons ook niet helpen bij dit raadsel. Niet veel later vloog er in ene een spreeuw via de deur naar binnen! In paniek vloog ‘t beestje van de ene tegen de andere ruit van de brug. Gelukkig kreeg ik ‘m te pakken door een theedoek over hem heen te gooien en twee tellen later vloog hij, nadat ik ‘m op het dek wilde zetten, meteen door de zee op. Als ik hem was geweest was ik nog even lekker blijven zitten om bij te komen van de schrik en het gebuts tegen de ruiten. Ik hoop maar dat hij het overleefd heeft! Een tijdje later zaten er twee spreeuwtjes op de railing die langs de brug loopt. ’t Zag er koddig uit hoe deze vogeltjes ons van buiten begluurden.

Na bijna twee uur geconcentreerd kijken zag ik tot mijn verbazing een bruinvis ver van de boot. De vogels die er vlogen, en af en toe naar beneden doken, gaven mij de indruk dat daar vis zou zitten. En bruinvissen dachten mogelijk hetzelfde bij het horen van de duikende vogels! En dus keek ik met mijn verrekijken een tijdje die kant op, totdat… hoppa… een bruinvisrug in ene boven kwam! Uitstekende timing! Met de dichterbij komende Nederlandse kust zag ik geruime tijd later een donker vlekje in mijn ooghoek in een inmiddels kalm geworden zee. Ik riep meteen ‘hier zit wat’! En dit werd enkele seconden later bevestigd toen we een bruinvis boven zagen komen. Weer bleef het lange tijd stil en net voor het moment dat we de Nieuwe Waterweg zouden invaren en de monitoringstrip er op zat zag Rosanne nog eens drie dieren! De teller kwam dus op negen bruinvissen voor die dag, met in totaal 20 dieren voor deze monitoringstrip. Alleen in 2005 (35), 2011 (21) en 2014 (41) zagen we de afgelopen tien jaar meer bruinvissen in de maand maart.

Tekst en foto’s door: Jenny

 

11 en 12 februari 2015

Februari is één van de beste maanden om bruinvissen voor de Nederlandse kust te zien. Twee weekenden in februari passeerden zonder gunstige weersomstandigheden. Er werd een beroep gedaan op de flexibiliteit van de tellers. En pp woensdag 11 en donderdag 12 februari waren beide tellers in staat vrij te krijgen.
Om half één gaan wij aan boord van de Stena Hollandica. Er zijn maar vier medepassagiers. Gelukkig hoeven wij de brandstofkosten niet te delen! Na de lunch hebben we ons geïnstalleerd op de brug. De zee ligt er dan rustig bij. Het scannen is begonnen.

Kalme zee

Al binnen een kwartier hebben we de eerste bruinvissen te pakken. Met een seastate van Bft 1 (nagenoeg glad water dus) tot 2 maximaal volgden er daarna meer. Gedurende de trip blijken de bruinvissen evenredig verdeeld over bakboord en stuurboord.

Opeens zien we andere rugvinnen aan stuurboord. Op een afstand van 600 meter zwemmen twee dolfijnen redelijk met het schip mee.

Witsnuitdolfijn op enige afstand van Stena Hollandica

We hebben nog een ruime minuut de tijd de dieren te bekijken. Vrijwel gelijk zien we dat het twee witsnuitdolfijnen zijn. Daarnaast zwemmen er met een tussenafstand van ruim 150 meter nog twee wintsnuitdolfijnen met de zelfde koers! Een zeer spectaculaire waarneming. Helaas werden de dieren niet tot de boot aangetrokken. Ondanks dat er zon was voorspeld is het de gehele dag bewolkt gebleven. Kortom; de waarneemomstandigheden waren vrij goed.
In totaal zagen we 37 bruinvissen en vier witsnuitdolfijnen op de heenweg. De aanwezige zeevogels vermaakten de waarnemers tijdens afwezigheid van zeezoogdieren. In het spoor van een kotter bevonden zich tientallen jan-van-genten en ruim tweehonderd noordse stormvogels. Een adulte zwartkopmeeuw heeft zich van erg dichtbij laten zien.

Op brug in de avond

Na ruim drie uur waarnemen is het te donker geworden en hebben wij ons teruggetrokken met een voedzame maaltijd. De haven van Harwich lag er rustig bij. Nog strak van de spanning, eerder deze dag, melden wij ons bij de paspoortencontrole. Het verhaal; dolfijnen kijken terwijl het al lang donker is, in combinatie met morgen met de eerste boot terug moeten, zorgt ervoor dat we twee seconden later apart werden gezet en onze bagage volledig werd geïnspecteerd. Gelukkig zaten we ruim een uur later aan een welverdiende ‘Murphy’s Irish Red’ de dag nog eens door te nemen.

Na een ‘full English breakfast’ waren we de volgende morgen klaar voor de terugweg. In de haven waren de condities perfect: een spiegelgladde zee en bewolking. De eerste anderhalf uur van de telling was het windstil en her en der lichte rimpeling op het water. Al gauw dienden de eerste bruinvissen zich aan. Meestal gebeurde dit in enkelingen en tweetallen. Nu hadden we een drietal voor de boeg van het schip langs.

Twee bruinvissen voor de boeg.

Dit waren twee adulten en een juveniel. Tot de lunch zijn er 25 bruinvissen geteld. Nadat we snel een krachtige maaltijd hebben gegeten, stonden we binnen een kwartier weer op onze post. De wind was echter gedraaid en in kracht toegenomen. Dit resulteerde in hogere golven en dus meer contrast. Vanaf dat moment zijn er geen bruinvissen meer gezien. Enkele noordse stormvogels en grote jagers dienden zich nog wel aan. Op de telroute werden deze dagen negen zeehonden gezien. Dit waren zowel grijze als gewone zeehonden, maar meestal te ver om op naam te brengen. Ietwat teleurgesteld over de tweede helft van de terugreis voeren we de haven van Hoek van Holland binnen. Hoewel het buiten de telling was werd er aan de buitenzijde van het noordenhavenhoofd nog een bruinvis gezien.
Al met al is 62 bruinvissen in de officiële waarnemingstijd een mooi aantal.

Ernst Schrijver en Daniël Beuker

 

22 – 23 januari 2015

Aangezien de wind de kop op dreigde te steken in het weekend gaan we “last minute” op donderdag aan boord van de Hollandica. De windvoorspellingen zijn met Bft 2-4 en golfhoogte van rond de 1m te overzien. Larissa miste nog bijna de boot ivm een treinstoring en de Eurotunnel onder het kanaal was nog niet hersteld van de brand waardoor er heel veel trucks op de boot mee moesten.
Dit leverde op de heenreis ruim 1.15uur  vertraging op en dus konden we maar kort van het daglicht op de Hollandica gebruik maken.
Hoewel er wel zonneschijn voorspeld was, was de dag toch grauw en grijs, pas aan het einde vd dag verscheen een klein zonnetje wat uiteindelijk nog mooie plaatjes opleverde.

Felixstowe

Op deze dag geen bruinvis of dolfijn waarneming, enkel één zeehond en diverse zeevogels. Van het schip afgaan viel ook niet mee, aangezien de gangway in Harwich onlangs was ingestort. Alle voetgangers werden per bus aan wal gebracht.
De volgende dag waren we na een korte nacht een beetje brak, doch Harwich ontwaakte met een mooie heldere hemel met zon en onderweg naar het schip wees een hemelsblauwe nieuwerotonde ons de weg naar het schip.

Rotonde in Parkeston

 

In de terminal aangekomen bleek de computer niet te werken en konden we niet meteen aan boord.
Wachten maar. Uiteindelijk met de bus aan boord en daar bleek ook een lange vertraging van maar liefst 2.15 uur omdat er 260 trucks mee moesten aan boord. Op een gegeven moment kwam de Engelse kapitein lachend naar ons toe en zei: Dit geloven jullie niet maar er zit een trucker vast in zijn truck omdat hij te dik is haha! door de vele trucks stonden ze zo dicht op elkaar geparkeerd dat deze dikke trucker zijn cabine niet meer uit kon klimmen 😉

Het zeewater leek belovend glad vroeg in de ochtend. Er werd zelfs een otter in de riviermonding van de Stour waargenomen.
Alle omstandigheden zouden goed moeten zijn om veel bruinvissen te kunnen zien….heel veel Jan van Genten en allerlei soorten meeuwen….
echter maar 1 bruinvis….
Alle hoop op het eind gevestigd omdat de wind in de loop vd dag weer zou afnemen, schrikken we ons ineens kapot als de kapitein hard de misthoorn laat loeien en we een mistbank in varen. Weg zicht en weg bruinvissen.

Achterdek in mist

Bijna iedere 5 a 10 min werd er op de misthoorn geblazen zo weinig zicht was er. Balen. Het leken wel 4 seizoenen in 2 dagen qua weeromstandigheden…..  En dus blijft de waarneming voor januari op 1 steken…

groetjes Larissa en Ilse

Naar boven